Dorota de Talleyrand-Périgord

Dorota de Talleyrand-Périgord, znana także jako Dorota Biron, urodziła się 21 sierpnia 1793 roku w Berlinie. Była księżniczką kurlandzką, hrabiną de Périgord, księżną Dino, de Talleyrand i żagańską. Zajmowała się polityką, działalnością filantropijną i mecenatem kultury, a według danych Wikidanych była także artystką sztuk wizualnych. W 1809 roku poślubiła Edmunda de Talleyranda, a w 1811 przeszła na katolicyzm. Wspierała Karola de Talleyranda-Périgord i uczestniczyła w prowadzeniu jego spraw podczas kongresu wiedeńskiego. Po separacji i rozwodzie z mężem odziedziczyła majątek oraz tytuł księżnej de Talleyrand.

Po śmierci Karola w 1838 roku przeniosła się do Zatonia. W 1844 roku uzyskała tytuł własności do księstwa żagańskiego, a rok później otrzymała tytuł księżnej żagańskiej. W Żaganiu odnowiła pałac, założyła park, ufundowała szpital i wspierała tworzenie szkół oraz odbudowę kościoła i wieży ratuszowej. Jej pałace w Żaganiu i Zatoniu były ośrodkami życia politycznego i kulturalnego. Zmarła 19 września 1862 roku w Żaganiu i została pochowana w kościele św. Krzyża.

Na podstawie artykułu „Dorota Biron” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.